BennerBlog

Back in San Francisco

(download)

Click here to download:

san-francisco-vEEJCeCxzzizwkJuJfJD.zip (17.19 MB)

Koffers gepakt, camper 'schoon'! Laatste 'filling up' Starbucks- & benzinestop en op naar Roadbear waar we ons huis van de afgelopen 6 weken moeten inleveren. Bij het opmaken van het damage report blijkt het ieniemienie botsingkje van Mirjam in het begin van de vakantie een nieuwe bumper te kosten.. $500 en direct aftikken, oeps;-) Gelukkig zijn we verzekerd (vooruitziende blik?)

We werden afgezet bij ons airport hotel (en ontmoetten in de bus nog een heel leuk gezin die ook weer naar NL gingen). Nog even douchen, spelen, klooien (op de enorme bedden springen bijvoorbeeld) en toen met de taxi naar San Francisco city. Eerst klimmen en glijden in het Golden Gate Park en toen nog even shoppen op Union Square (o.a. de UGGS bestelling voor nichtje Eva). In Chinatown kochten we een goedkope Giant weekendtas want bij het inpakken bleek dat onze spullen op de een of andere manier echt niet meer in de tassen passen;??!-) Tom blijft echter stug volhouden dat hij 'niks' gekocht heeft (ehhh... Lumix fototoestel? i-Pad?). We pakken het gezellige trammetje naar Fisherman's Warf en eindigen onze vakantie daar waar we hem ook ongeveer zijn begonnen: het Rainforest Cafe tussen de sissende slangen, slingerende apen, klapperende olifanten in de jungle!

Wat een fijne en bijzondere tijd was het. Dit vergeten we nooit meer. Nu weer terug naar Home Sweet Home.

Holiday Overview

Tops: heeeeel veel eigenlijk.. Bryce, Zion, SF, San Diego, Seaworld, Grand Canyon, Disney en we kunnen nog even doorgaan..

Flops: ehhhhh...??? Joshua Tree Park en Santa Barbara hadden we wat ons betreft achteraf best kunnen skippen

Gezellig: vuurtjes, marshmellows en spelletjes

Ongezellig: ruzie maken en niet naar papa en mama luisteren

FastFood: niet! de enige hamburger die we hebben gegeten was bij Inn&Out op dag 3

Favo keten: Starbucks (tall cappucino & venti latte)

Sport: bodyboarden!

Eten: bbq, pasta en mexicaans

Lekkerste restaurant: FishMarket in San Diego en de Mexicaan in Oldtown San Diego

Mooiste restaurant (en lekkerste taart): Nepenthe in Big Sur

Killerviews: Angels Landing, Bryce & Grand Canyon

Favo campgrounds: Big Sur Cabins & Campground en Campland on the Bay (San Diego)

Minste campgrounds: Jumbo Rocks In Joshua Tree Park (vanwege de wespenaanval) & KOA Monterey (troosteloze lokatie) 

Boeken: Born to Run (super), Zomerhuis met Zwembad (briljant van Koch) en De Vrouw in de Kooi. Oh ja en onze bijbels, de Lannoo's van Zuid-West USA (beste voor de route) en Lonely Planet California (beste voor de steden)

Films: Foeksia de Miniheks en Mijn Opa de Bankrover (en onze klassiekers natuurlijk: Cars en Ernst, Bobbie & de rest)

Geleerd: Wout kan dag en nacht zonder luier!!!!!!! Jelte kan veters strikken, bodyboarden en klokkijken (alleen hele uren :-)

Aanrader: JA!!!!!!!!!!!!!!!!

Teruggaan: Ja, in ieder geval naar Las Vegas

Hearst Castle

(download)

Click here to download:

hearst-castle-wyqAftIcisEiErFyaJCu.zip (26.32 MB)

Onze reis loopt nu op z'n eind.. Vandaag zijn we voor ons gevoel echt 'op de terugweg'. Maar we maken nog een bijzondere tussenstop in San Simeon bij Hearst Castle. William Hearst (bekend als 'dromer' en 'bouwer') liet deze mansion op een gigantische lap grond (en bovenop een hoge berg) bouwen op de grond van zijn vader die met het ontdekken van zilver ooit veel geld had verdiend. Hij begon met de bouw op zijn 56ste (na een politieke en handelscarriere) in 1919 en het project duurde uiteindelijk tot 1947. Hij werkte heel nauw samen met een getalenteerde architecte, Julia Morgan. William was geinspireerd geraakt tijdens een reis door Europa die hij op zijn 10de had gemaakt met zijn avontuurlijke moeder. Kerken, kastelen, kapellen, Romeinse beelden, vele soorten architectuur spraken tot zijn verbeelding en liet hij tot leven komen op zijn eigen landgoed. De mansion is een parel geworden. Het bewijst ook dat als je iets echt wilt, hoe onmogelijk het ook is, je het kunt bereiken. Prachtig huis en inrichting, adembenemende zwembaden en een droomuitzicht op San Simeon en de oceaan. Mirjam en de kleine helden doen de beelden na in de tuin van Hearst. Tom doet William na bij 'zijn' zwembad. En Wout vond de Imax film 'Building The Dream' stiekem leuker dan the real thing.

Met Tom aan het stuur (die verreweg het meest rijdt deze vakantie en dat ook heel soepel doet) verder op pad naar het steeds koudere en mistigere noorden. Onderweg spotten we zomaar Sea Elephants aan de kust, wat een prachtige bakbeesten! We kwamen langs rough & beautiful Big Sur waar we de eerste week vertoefden. Toen was de cirkel (bijna) rond. Bij Monterey/Salinas stopten we op de KOA camping.

Onze allerlaatste nacht in de camper..

Santa Barbara

(download)

Click here to download:

santa-barbara-FqytvnjIwvivbutsvuiF.zip (6.05 MB)

In de ochtend bezochten we de wereldberoemde stad Santa Barbara. Nou ja, wereldberoemd? Van de gelijkgenaamde soapserie dan.. Prima ochtend, fijne koffie, leuke haven en jummiejummie frozen yoghurt als lunch in Yoghurtland (volgende keer laten we Jelte alleen NIET meer zelf de yoghurt in het bakje doen en de toppings uitkiezen.. hij had zijn bakje tot de rand toe gevuld met gummibeertjes, M&M's, chocoladebrokken en schuimpjes... oeps, wij waren even net iets te druk met zelf alle lekkere smaakjes proeven). Al met al was Santa Barbara, beter bekend als 'de riviera van Californie' ???!! best okee maar zeker geen 'must see'. Door naar het noorden waar we, na een rit door een van de belangrijke wijngebieden van California, een leuke camping vonden in Pismo Beach (de creditcard doet het weer!). Nog even zwemmen (brrrrr.. het is wel flink stuk kouder hier) en dan is het tijd voor het allerlaatste kampvuur met marshmellows, snik...

PS. Patries, ik (Mirjam) draag nog steeds het gebloemde zomerjurkje dat ik 20 jaar geleden van je heb geleend (en nooit meer teruggegeven). Hij is inmiddels wel een beetje uitgelubberd maar ik vind 'm nog altijd super en bewaar hem voor Mila want hij is helemaal VINTAGE (zeker over een jaar of 15..)

El Capitan State Beach

(download)

Click here to download:

el-capitan-dbCFErydsEyBbGeeIbmg.zip (9.09 MB)

Relaxed opgestaan, ontbeten en via de Ocean Pacific Highway (de 'One') naar het noorden. Onderweg nog wat boodschapjes bij de Malibu Country Market. Nu we het allemaal wat beter hebben bekeken moeten we onze ongezouten mening over Malibu toch enigszins bijstellen. Het heeft wel wat dit 'dorp' aan zee zo vlakbij The Big City LA. Veel mooie (surf)strandjes en heel veel huizen die meestal verscholen zijn achter het groen of aan de achterkant nogal betonnerig aandoen maar aan de voorkant (= de onzichtbare zeezijde) waanzinnig zijn met een nog waanzinniger uitzicht op de golven en bovendien voetjes in je eigen privestrand.. Wat de stranden betreft zijn we behoorlijk impressed hier in California: breed, zacht wit zand en een knalblauwe oceaan met onvoorstelbaar hoge 

golven. We dachten eerlijk gezegd dag geen strand op de wereld kon tippen aan 'ons' strand (Scheveningen) maar hebben daarover voor het eerst wat twijfels. Alleen geen WIJ hier, das natuurlijk een minpunt.

Net voorbij Santa Barbara wilden we bij El Capitan naar de camping Ocean Mesa gaan. Een hele mooie luxe camping die we in een boekje hadden gezien. Mirjam's creditcard deed het alleen opeens helemaal niet meer (huh?????!!! hoe kan dat? volgens Tom compleet logisch gezien alle volle tanks, campings en shopping die ze ermee had gedaan..) Totdag Tom's creditcard het ook niet deed, dat moest een technische fout zijn:-) De benodigde $90 hadden we wel in cash maar de depositvan $20 redden we net niet. Dus kwamen we er niet in (ook niet met de belofte dat we die middag zouden gaan pinnen). Superirritant, wat een stom mens. Maar gelukkig kwam het allemaal toch weer goed (zoals Ernst & Bobbie altijd zingen 'Alles Komt Goed', ja we kennen alle teksten hoor, die zijn best goed trouwens!) want in het El Capitan State Beach Park hadden we een superplek aan het strand (en onze cash was ruim toereikend). Fijne middag, wederom aan het strand. Megagolven dus het boarden was erg spannend en we gingen allemaal kopje onder. Zelfs Wout die gewoon lekker op het strand lag te chillen met zijn duim in de mond en niet in de gaten had dat het vloed werd. 's Avonds aten we een pastaatje en keken we 'Mijn Opa de Bankrover' op de laptop.

Alweer een fijn stranddagje..

Venice Beach

(download)

Click here to download:

venice-CapltakgGleDypqzxiDH.zip (11.97 MB)

Aan de 'andere' kant van de slagboom was het niet veel mooier of beter ondanks dat het een (Malibu Creek) State Park was. Er werd wel een film opgenomen dus wie weet worden we nog ontdekt..? Maar goed, het sliep wel een stuk rustiger zonder nachtelijk geklop dus was de $35 meer dan waard. Vandaag een lekker stranddagje dus op naar The Beach van LA: Venice! Parkeren is geen makkie op zaterdag dus gingen we voor de 5***** Parking aan het strand (betalen bij aankomst, geen gedoe met kwartjes). Heerlijk gebodyboard en gezwommen. De mannen deden 's middags een schoonheidsslaapje dus Mirjam deed ondertussen een schoonheidshardlooprondje (afgelopen dagen vroeg ze zich steeds vaker af of ze die bikini nou zo strak had gekocht, of....???! was dus wel even nodig;-) Waar beter dan hier waar iedereen rent, surft en skateboard. De Ocean Board Walk is een lust voor het oog, qua mensen dan! Je kijkt je ogen uit: freaks, beauties, muscles, creeps. Eind van de middag liepen we met z'n 4tjes over deze boulevard en gingen we ook letterlijk naar The Worldfamous Vence Freakshow kijken (niettemissen natuurlijk). Tom was sceptisch maar Mirjam kreeg gelijk, het was briljant. En eigenlijk veel te eng voor die kleine helden maar juist daardoor natuurlijk weer te gek. Er waren allerle meerkoppige en meerpotige dieren (schildpad met 2 hoofden, hondje met 5 pootjes, etc.) En er waren echte mensen met bijzondere gaven: Electric Girl (ooit door de bliksem geraakt en kan nu zonder problemen op een elektrische stoel plaatsnemen, for real!), MonkeyBoy (compleet behaard, ook zijn gezicht! zielig joh), degen&ballon(!)slikkers, iemand zonder pijngrens die op een spijkerbed ging liggen, zijn hand in een berenklem deed, een zware hamer aan een draadje wat ie net door zijn tepel had genaaid (?! ja dit lees je goed!) liet slingeren en als klap op de vuurpijl mocht iedereen die wilde een dollarbiljet in zijn borst, op zijn buik, wang of voorhoofd nieten (ergens anders naar keuze mocht ook maar dan achter de coulissen want het was tenslotte een 'familieshow' en minimaal een $20 biljet, hahahaha). Na deze smakelijke voorstelling heel goed gegeten bij Danny's (niet te verwarren met de fastfood keten keten Denny's) waar een gave live band optrad. Het was dus weer laat maar we waren nog net op tijd voor de camping slagboom (of eigenlijk achter de slagboom).

Dagje Freaky Venice kwam ten einde..

pLAstic Fantastic!

(download)

Click here to download:

la-rwoJoApfdGFEqalhtakG.zip (19.53 MB)

Onrustig nachtje, wederom voor de ingang van de Malibu Creek camping. We werden wakker gehouden door vogels (gieren?), hyena's (?) en lachende mensen en een heuse deurklopper, die vanzelf afdroop toen we niet opendeden. vanavond dus toch meer een keertje proberen om er voor 10 uur te zijn en gewoon 35 dollar te betalen voor een campeer (of liever: parkeer)plek.

Voor zevenen reden we alweer door de Santa Monica Mountains via Malibu. Malibu stelt overigens op het eerste gezicht weinig voor; je verwacht wuivende palmbomen op witte strandjes met bamboe strandbarretjes, maar eigenlijk is het maar een saaie boel. 

We haalden koffie en 'ontbijt': onze favoriete bananen- en citroencake van Starbucks en cruisden toen naar Beverly Hills. De mannetjes waren inmiddels ook wakker (die slapen namelijk gewoon door als we al vroeg wegrijden). Onze eerste stop was Rodeo Drive: de PC Hooft van LA voor de rich & famous. Daar MOET je een keer geweest zijn....vond alleen Mirjam, want de drie mannen dachten daar heel anders over. Dan blijkt toch dat Mirjam als enige vrouw, deze vakantie zwaar in de minderheid is.  We hadden dus aan de maximale parkeertijd (1 uur) op een plek waarvan duidelijk was dat hier niet vaak RV's kwamen meer dan genoeg. Bovendien waren de winkels te posh voor ons: Gucci, Prada, Jimmie Choo, Chanel, MiuMiu en YSL en gelukkig allemaal nog dicht.

Toen naar Hollywood. Daar mochten we max 2 uur parkeren. Leuk hoor: steeds terugrennen om beide parkeermeters aan te vullen, wel goed voor onze conditie. De weg naar Hollywood leidde ons via Beverly Hills en Sunset Boulevard (Doheny Drive) langs de huizen van de stars. Daar zie je eigenlijk niets van want deze huizen (m.n. die van Madonna) hebben enorme hoge hekken en heg voor de deur. 

Op Holywood Boulevard liepen we lang hele cheesy winkeltjes maar ook langs coole pruik/rekwisieten/horror en andere verkleedwinkels. Ondertussen spotten we de voor ons bekende namen op de sterren op de Walk Of Fame. 

We passeerden El Capitan (Hollywood Bios) en het Kodak Theatre waar de jaarlijkse Oscars uitgereikt worden. Bij het Chinese Theatre, waar vele sterren hun hand- en voetafdruk in de tegels hadde vereeuwigd hadden we blijkbaar net Jen (Jennifer Aniston) gemist, want het cement met datum 8/7/2011 was nog nat. Tom baalde dus ;-)

Op de terugweg bereikte de search for the I-pad2 eindelijk zijn apotheose (jaja, ein-de-lijk.. op 8 juli na 5-en-halve week smachten!): Tom scoorde een Wifi 32 G I-Pad2. En toen.....stonden we 3 uur (grrrr) in de file om voor het eerst onze camping van de andere kant van de slagboom te kunnen bekijken.

LA in haar volle glorie vandaag..

Santa Monica

(download)

Click here to download:

santa-monica-oylbcHufuqzJwBqbtmaz.zip (21.07 MB)

Half 7 op! Tja, je moet wat over hebben om de kick (?) van het wild camperen te ervaren. Nog net op tijd een tankstation gevonden (je zou denken die hebben hun lesje wel geleerd op de Route66: niet dus!). 

Vroeg ontbeten bij Ommelette Parlor (ons aangeraden door de Lonely Planet = meestal goed). Inderdaad top tent: pancakes, verse jus, latte en uiteraard world famous omelletes. Met volle buikjes op naar het strand, waar we bijna aan het strand parkeerden; handig want zo blijven drankjes koel en kun je lekkere lunch maken. Gewoon bij een parkeermeter (nou ja, 2 want zo'n RV neemt nogal wat parkeerruimte in), we hadden dus wel wat dollars gewisseld voor een karrenvracht aan kwartjes, maar dit was nog altijd tig keer goedkoper dan op 1 van de parkeerterreinen.

Standaard riedel op het strand: beachball, zwemmen en met de 7 dwergen (of 6 of 5, er verdwijnen er nog wel eens onder het zand) spelen. Totdat er een aardige meneer kwam die ons een supercool bodyboard gaf omdat hij zelf wegging en dit apparaat niet mee wilde sjouwen op zijn vlucht naar huis.Vanaf dat moment werd de standaar doorbroken en werd er ge-buik-surfd. Jelte had al gauw door hoe hij een golf moest 'pakken' . Hij ziet er niet alleen uit als een surfdude, hij blijkt er ook een te zijn ;-). Wout ging - geholpen door mama - ook een keertje 'zelf'. Eerst toonde hij nog zijn trots, maar toen hij in de branding kopje onder ging, was hij ontroostbaar en wilde echt niet meer. Tom en Mirjam hadden ook de grootste lol met het ding. Tom bleek het (body)surfen toch enigszins in de genen te hebben en gaf Mirjam vanaf de kant bij haar beurt zelfs ongevraagd advies en tips.

Ondertussen hoopte we natuurlijk dat Pamela of David langs zou komen rennen in rood badpak/broek en oranje reddingsplankje. Maar helaas, ze waren waarschijnlijk vandaag vrij; enkele stand-ins waren wel on duty.

Jelte ging met zijn mama nog even een work-out doen bij Muscle Beach, waar de mooiste (maar soms ook veel te) gespierde en bruingebronsde lijven zich in het zweet werkten op evenwichtsbalken, ringen en rekstokken. De stranddag werd afgesloten op de beroemde (alweer!) Santa Monica Pier. Jelte en Tom pikten weer een spannende rollercoaster mee en er moest uiteraard 1 keer deze vakantie bij Bubba Gump (van de film Forrest Gump)gegeten worden, vandaag dus maar: schrimps en frozen magaritas (of aardbeien sapjes voor de kleintjes). 

De tijd was weer voorbij gevlogen en dus waren we weer te laat voor de camping.

Het zelfde recept dus maar!

Huntington Beach (aka Surfcity)

(download)

Click here to download:

surfcity-alIlgJqGlsqpAChdecGI.zip (13.54 MB)

Alle indrukken van Disney op ons in laten werken en lekker nagepraat over ieders highlights in het zwembad.

Jelte en Wout hadden (mede door hun nieuwe Cars auto's en 7 dwergen) leuk contact met de 'buurjongens' uit Sacramento. Op hun aanraden gingen we naar Huntington Beach, alias Surfcity. Onderweg uiteraard eerst een Starbucks-stop bij Hyatt, waar een 'little people convention' gaande was. Mirjam keek haar ogen uit (zag alleen maar kruinen, haha) en lag helemaal dubbel toen ze de ene tegen de andere hoorde zeggen 'Hey Shorty, feelin' tall today?'. En passent maakte ze nog foto's voor enkele aanwezigen (met hun toestel, helaas... kon het niet maken die van mezelf te pakken uiteraard) van een blijkbaar heeeeeel beroemde dwerg die een show met een hond had (nog even opzoeken opWikipedia, wie dit mannetje nu eigenlijk was).

In Surfcity vonden we een top parkeerplek (wel lading kwartjes in de meter dumpen) aan een groenstrook, die direct uitkwam op het strand. Eerste paar uur bleven op de strook hangen om te spelen, lezen en picknicken. Mirjam ging nog een uurtje rennen in haar jog-outfit. Of joggen in haar ren-outfit; daar blijkt namelijk verschil in te zijn. De omstandigheden waren te perfect; lekker weer, briesje, mooie boulevard een een walkway die gemaakt leek voor rennen, skaten (in string, die waren er ook, we waren zo in trance dat we vergeten zijn foto te maken, hahahaha), fietsen en meer sportiefs. Sportief en gezondheidsfreak zijn ze hier absoluut. Rennen was best zwaar, maar leverde wel wat geluksstofjes; de duik in de blauwe zee maakte het helemaal af.

Eind van de middag lopen we nog een rondje (of vierkantje, want soms hebben de mannen geen zin in blokje of rondje) in het centrum, met natuurlijk vele surfshops. Tom maakt in de camper tortilla's en (veel) te laat vertrekken we richting LA op zoek naar een camping. Pikdonker, (bijna) zonder benzine vonden we in de middle of nowhere een dichte (!) camping. Dus parkeerden we voor het het hek en parkeerden maar weer een wild. Voor de zekerheid wel een wekker vroeg gezet zodat we voordat de gate open ging weer waren vertrokken. 

Disneyland

(download)

Click here to download:

disneyland-tHdxbGqcgzBguIghppAk.zip (30.15 MB)

We waren vroeg wakker. Jelte en Wout hebben het er al  5 weken over en nu mogen ze dan eindelijk naar Disneyland. De shuttlebus bracht ons binnen 5 minuten naar Downtown Disney. Na een korte instructie aan Wout (die moest doen alsof hij nog twee jaar was, scheelde namelijk toch zo'n 75 dollar) kochten we 3 One-day tickets (2 of 3 Day tickets blijken hier echter de standaard)

'Let the memories begin' stond er op de borden. Aan het begin van Mainstreet, gingen we natuurlijk eerst op de foto met een Disney-figuur. Op enig aandringen van papa en mama (bij Mickey stond een te lange rij) kozen de jongens om met Pluto op de foto te gaan en gaven hem na afloop een dikke knuffel.

Pfff...waar moesten we beginnen? We wilden alles doen en over (tegelijk) in en realiseerden ons dat dat in 1 dag niet zou lukken. We startten in Tomorrowland bij de Buzzlightyear (ToyStory)-ride, waar we schoten op fluoriserende marsmannetjes. Wout vond de 'slechterik robot' doodeng en zat dus de de hele rit met z'n handen voor zijn ogen; net als overigens in bijna alle andere attracties (inclusief Sneeuwwitje en Pinocchio, die gezien de doelgroep nog best eng waren). Jelte daarentegen vond het helemaal geweldig en hoe sneller hoe beter. 

Met z'n 4-en gingen we in de bobslee, wat zelfs Wout heel gaaf vond. Ondanks de enorme drukten, bleven de wachttijden bij de meeste attracties onder de 30 minuten en dus 'deden'  we de Jungle Cruise (dieren!), Pirates of The Carribean (17 minuten piraten!), It's a Small World After All (irritant liedje, aar wel poppies!), Storybook boats (sprookjes), Tarzan Tree (klimmen), Haunted Mansion (spoken), Mr Toad's Wild Ride (auto's in Londen), Innoventions (echte rennende, traplopende en dansende robot gezien), de Winnie The Poeh Ride en natuurlijk de Big Thunder Mountain Railroad (trein achtbaan). Tom ging nog in de Indiana Jones Adventures, de enige waar Jelte niet in mocht gezien zijn - nog beperkte - lengte. Dit was ook 1 van de 3 attracties waar de wachttijden wel tot boven het uur opliepen, maar Tom had geluk want de attracties was even gesloten en toen hij weer openging stond hij uiteraard vooraan.

De klassieke Disney Parade was briljant, maar de avondshow op het Disney-eiland (ver)sloeg alles: een combi van laser, projecties, vuurwerk (in en op het water!), dansende waterfonteinen en fluoriserende stuntmannen op boten: Machtig! nog nooit zoiets gezien.

Na het afsluitende vuurwerk en het allerallerlaatste ritje in Buzzlightyear gingen we - pas om 10.15 - richting uitgang. Wout en Jelte vielen al snel in hun buggy (voor Jelte hadden we er een gehuurd, want hij behoorlijk moe van het vele lopen en staan) in slaap...

...met hun nieuwe Cars auto's en 7 dwergen in hun knuistjes geklemd.

4th of July at La Jolla

(download)

Click here to download:

4th-of-july-flgbamqEzxeyokqcehBt.zip (14.11 MB)

Geen bon, geen boete! 

Vannacht waren we lekker blijven liggen onder het mom 'dan maar een ticket who cares'. We wilden na de gebroken nacht van gisteren slapen en die boete zou waarschijnlijk niet veel meer zijn dan de 120 dollar die we anders op een camping zouden moeten betalen. Toch fijn dat we geen bon op de voorruit aantroffen.

Na ontbijt reden we naar La Jolla. Een leuke wijk aan de kust van - jaja nog steeds - San Diego. Na veel gedoe met parkeren ('t is even zoeken met zo'n gevaarte) liepen we door een mooie luxe buurt richting 'childrens pool'. Althans, dat dachten we. het kaartje in de Lonely Planet leek wel in spiegelbeeld, want Tom leidde ons via The Cove naar een kronkelpaadje, naar een strandje dat na een uur al door de vloed werd verslonden. 

Daarom al snel weer terug gelopen naar een bomvol strandje (Childrens Pool??) waar bijna geen zand meer zichtbaar was. Jelte had natuurlijk geen zin om dat eind weer terug te lopen, maar door het spelletje ' niet over de lijntjes lopen' kregen we hem toch zover. Daar over de rotsen geklauterd naar een soort grot. Spannend vonden de broers. O 14u ging vanwege de vloed ook dit strandje dicht en liepen we verder over de boulevard. We zijn er nog niet uit of dit de cultuur van de Amerikanen in het algemeen, de Californiers of inwoners van San Diego is of toch echt met de 4th of July te malen heeft, maar net als In Mission Bay Park zit werkelijk iedereen hier met de hele familie in party-tenten, aan picknicktafels te bbq-en ( niet op van die flauwe Webers, maar complete kookeilanden die via pick-ups worden aangevoerd). Wij zijn in ieder geval onder de indruk van dit supergezellige cultuurverschijnsel.

Nadat we het lekkerste ijswinkel(keten: ColdStoneCreamery) allertijden hadden gevonden - Jelte had er 1 met appeltaartsmaak...mmmmmmm.... - zeiden we gedag tegen deze heerlijke mellow stad en gingen richting LA.

In eerste instantie wilden we onderweg bij Dana Point of Laguna Beach overnachten en daar op het strand naar 1 van de velen grote vuurwerken kijken. Maar helaas, dat bleek wederom lastig: door deze feestdag zaten hier ook alle campings vol. We reden daarom dus door naar Anaheim, hometown of Disneyland, waar we nog 1 van de laatste plekken in het RV-village wisten te bemachtigen. 

Na het zwemmen, keken we voor deze ENE keer vanaf het dak van ons camper naar het 4th of July vuurwerkspektakel (wat het vanaf deze plek natuurlijk nog spannender maakte), dat in Disneyland werd afgestoken.

Enne...childrens pool bleek toch ergens anders, lekker ruim en geen vloed-invloed.